|
Piosenka ta zdobyła niezwykłą popularność w całym anglojęzycznym świecie, tradycyjnie śpiewana jest na zakończenie roku. Jej początki sięgają odległych czasów, po raz pierwszy pojawiła się w manuskrypcie z 1568 roku, aczkolwiek w mocno archaicznej formie. Kolejne wersje były spisywane sukcesywnie przez lata. Także Robert Burns, twórca śpiewanej do dziś pieśni stworzył kilka ich wersji, przy czym ostatnia ukazała się drukiem w pół roku po jego śmierci. Z kolei melodia wywodzi się z początków XVIII wieku i była wczesniej dość powszechnie używana w kilku różnych pieśniach.
|
Auld Lang Syne
Robert Burns
Should auld acquaintance be forgot,
And never brought to mind?
Should auld acquaintance be forgot,
And days of auld lang syne?
And days of auld lang syne, my dear,
And days of auld lang syne.
Should auld acquaintance be forgot,
And days of auld lang syne?
We twa hae run aboot the braes
And pu'd the gowans fine.
We've wandered mony a weary foot,
Sin' auld lang syne.
Sin' auld lang syne, my dear,
Sin' auld lang syne,
We've wandered mony a weary foot,
Sin' auld ang syne.
We twa hae sported i' the burn,
From morning sun till dine,
But seas between us braid hae roared
Sin' auld lang syne.
Sin' auld lang syne, my dear,
Sin' auld lang syne.
But seas between us braid hae roared
Sin' auld lang syne.
And ther's a hand, my trusty friend,
And gie's a hand o' thine;
We'll tak' a cup o' kindness yet,
For auld lang syne.
For auld lang syne, my dear,
For auld lang syne,
We'll tak' a cup o' kindness yet,
For auld lang syne.
|
